Arkamızdaki Dağımız, Sevgili Babamız – Soner Yenimol

0
616

Çocuklar için anne ve babalar ne kadar eş değerde de olsa, anneyle geçen zamanın fazla olması sebebiyle acı-tatlı, olumlu-olumsuz tüm olaylar anne ile daha fazla yaşanmaktadır. Tabiri caizse anneyle, babaya göre daha fazla yüz göz olunur.

Babalar akşamları işten eve gelirler. Çocuğuyla az bir süre birlikte olacakları için bu süreyi iyi geçirmeye gayret ederler. İşlerinin yoğunluğu artıkça çocuğuyla geçireceği vakit azalan ama vicdan azabı çoğalan babalara istekler çok daha rahat yaptırılabilir. Bu sebeple çocuklar babayla yaşanan ilişkilerin daha tatlı ve daha süslü olduğunu söylerler.
Erkek çocukları ile kız çocuklarının gözünde baba kavramı farklıdır. Erkek çocukları babasını kahraman olarak görürler. Onlara göre babaları çok güçlüdür. Süpermen gelse babasını dövemez. Kız çocuklarında için ise babaları mükemmel bir kişidir. İleride evleneceği kişide, mutlaka babasına benzer özellikler bulunması gerekmektedir.
Babalar genellikle arkadaşlar konusunda çok titizlerdir. Çocuklarının herkesle arkadaşlık yapmasına izin vermedikleri gibi, her arkadaşını eve getirmelerine de izin vermezler. Babaya göre çocukların eve giriş saatleri sabit olmalıdır. Böyle zamanlarda babamızı gereğinden fazla katı ve baskıcı buluruz. Biz çocuklarımıza onun gibi davranmayacağımızı düşünürüz. Özellikle ergenlik dönemlerinde çok fazla artış göstermekle beraber bazen bunlar tartışma boyutuna gelir.
Yapılan araştırmalarda özellikle genç yaşlardaki çocukların karakter ve davranışları üzerinde arkadaş çevresinin çok büyük önemi vardır. Entelektüel, agresif olan bir çocuk, sessiz sakin bir arkadaşıyla takıldıkça, zamanla sessiz ve sakin bir yapıya büründüğü ve sessiz sakin bir çocuğun, agresif bir arkadaş ile takıldıkça, agresifleştiği görülmektedir. Kısaca iyi ve kötü arkadaşların maddi ve manevi fayda ve zararı çoktur. Zaten atalarımızda : “Kimle gezersen ona benzersin” demişlerdir. Bu sözü babalar söylediğinde çocuklar hiç sevmemiştir.
Sonuç olarak benim vefat etti ve düşünüyorum da benim babamda bana arkadaşlarım konusunda zaman zaman baskı yapıyordu ve bende karşı direniyordum. Babamın çok ilkel kaldığını, hangi devirde yaşadığımızı, ben evlenince çocuklarıma böyle davranmayacağımı düşünüyordum. Şimdi o çocuktan eser kalmadı. Keşke babam hayatta olsa, beni maddi ve manevi yönlendirse diye düşünüyorum.
Anne ve babalar hayat şartlarına karşı bizlere göre çok daha tecrübeli ve direnişlidirler. Bir çok mücadeleyi atlatmışlardır.  Maddi-manevi, inişli-çıkışlı dönemler yaşamışlar ve bizim gençlik zamanında kanımızın kaynadığı dönemlerde göremeyeceklerimizi görebilmişlerdir. Bence anne ve babalara kulak verip, onlarında haklı olabileceklerini düşünerek olaylara daha makul yaklaşmalı sevgi ve saygı çerçevesinde en iyi şekilde olayları çözmeliyiz. Olayları çözelim diyorum çünkü çözmeden geçtiğimiz her problem ileride karşımıza daha büyük bir problem olarak çıkmaktadır. Daha büyük problemlerle karşılaşmamak için tüm problemleri çözüp geçmenizi tavsiye ediyorum.
Karşılıklı sevgi, saygı ve hoşgörünün en iyi olması dileklerimle.
Soner Yenimol
soneryen@gmail.com

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here