Akbatı Koşusu 10K – Tecrübelerim

0
391

24 Mart 2019

Bugün günlerden Akbatı Koşusu. #koşmakiyigelecek sloganı ile kayıtlığı olduğum 10K parkurunu sağlıklı bir şekilde bitirmenin mutluluğunu yaşıyorum. Yarışı
00:42:02 süre ile bitirerek hedeflediğim sürenin altında ve yaş kategorisi 4. lüğü ile tamamlamış oldum. Bu konuda mutluyum.

Her yarış yeni bir macera, yeni bir tecrübe olduğunu bu yarışta bir kez daha öğrenmiş oldum. Nedir bu tecrübe diye sorduğunuzu duyar gibi oluyorum.

Her yarış için, parkura, koşulan mesafeye, rakiplerime, sağlık durumuma ve benzeri etmenlere göre hazırlandığım farklı bir stratejik hedefim var. Tabi bunları şimdi söylemeyeceğim. Daha sonra zamanı geldikçe detaylıca konuşuruz.

Yarışa biraz sert başladım.

Bu yarışta sakin başlayıp, 5K sonrasında hızlanmayı hedefliyordum. Yani 10K yarışın ilk yarısını yavaş, diğer yarısını hızlı tamamlayacaktım fakat her iki dilimde de hemen hemen aynı sürede koşmuş oldum. İlk 5K 00:21:10 süre ile çip sistemine yakalanmışken ikici 5K’yı 00:20:52 sürede tamamlamışım. Bu benim için stratejik hataydı. Daha doğrusu hedeflediğim stratejiye göre hata yapmış oldum ama sonuç yinede arzuladığım bir sonuçtu. Bu hata olmasaydı, belkide ilk 3’e girip kürsü görebilecekmişim. Ne olursa olsun amaç eğlenmek ve ben çok eğlendim.

Bunun ne gibi sakıncası var.

Çok yavaş başlayıp haddinden fazla geri kalmamak gerekiyor ve sert başlayıp, vücuda olması gerekenden daha erken laktit asit salgılatıp, daha yarış tamamlanmasına çok daha fazla mesafe varken yorgunluk hissine kapılmamak gerekiyordu. Ben olması gerekenden daha erken laktit asit salgıladım ve deyim yerindeyse erken patladım.

İkinci olumsuz durum

7-8. km.lerde, 5K koşucularının sonda kalanlarını, yürüyenlerini yakaladık. İçlerinde arkadaşlarımızda olmasına rağmen bu eleştiriyi yapmak istiyorum. Eleştiriyi kötü niyetle yapmak istemiyorum. Lütfen kimse kötü algılamasın. Her yarışın yeni bir tecrübe olduğuna yukarıda değinmiştim. Buda 5K’da koşup son sıralarda kalan ve yürüyerek parkuru tamamlayan arkadaşlarımız için bir tecrübe olsun istiyorum.

Bu yürüyen arkadaşlarımız gidiş dönüş bölünmüş parkurda öyle bir yayılmışlar ki ve az geride dağıtılan RedBull içeceklerini sahilde gezer gibi yayılarak içe içe giderlerken arkadan tempo tutturmuş, adımlarına, yola konsantre olmuş diğer arkadaşlarını görmezden gelmelerine sebep oldu.

Pardon diye bağırmak, slalom yaparak aralarından geçmek zorunda kaldım. Bunun ne gibi sakıncası var diye sorabilirsiniz. Şöyle ki; temponuza (pace), nabzınıza, adım boyutunuza ve benzeri teknik konulara öyle bir konsantre oluyorsunuz ki, bu pardon diye seslenişleriniz, onları geçmek için yaptığınız slalomlar bütün konsantrasyonunuzu bozuyor.

“Aman bozarsa bozsun, sende amma abartmışsın diyebilirsiniz.”

Eğer bir antrenman programınız var ve her gün emek verip hazırlanıyorsanız. Kürsü hedefi, kürsü olmasa bile kendi kişisel derecenizi (PB) geçme gibi hedefleriniz varsa bu size olumsuz etkileyebilir.

Sonuç olarak;

5K’daki arkadaşlarda bizim arkadaşlarımız. Ben en nihayetinde çok eğlendim. Sadece 20-30 sn. ile kürsüyü kaçırmış oldum ama hiçte sorun değil. Önemli olan koşmak, spor yapmak, eğlenmek ve ben bunu dibine kadar yaşadım.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here